Kosztorys naprawy samochodu – wzór PDF i DOCX dla poszkodowanego

Jak wypełnić kosztorys naprawy samochodu krok po kroku?

Jeśli możesz, przed wypełnieniem zdobądź pełną kalkulację ubezpieczyciela. Masz do niej prawo na podstawie art. 29 ust. 6 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, a bez niej nie wypełnisz porównania w sekcji F. Przygotuj też protokół oględzin, zdjęcia uszkodzeń, ofertę warsztatu lub cennik części z numerami katalogowymi oraz 2-3 oferty warsztatów z okolicy ze stawką za roboczogodzinę.

Oznaczenie sprawy i sporządzający

W nagłówku zaznacz wariant: przed naprawą albo po naprawie. Wpisz nazwę ubezpieczyciela, datę zdarzenia, dane sporządzającego (Ty, warsztat z NIP albo rzeczoznawca) i poszkodowanego z kontaktem. Numer szkody przepisz dokładnie z potwierdzenia zgłoszenia lub decyzji, bo po nim ubezpieczyciel przypisze kosztorys do akt.

Pojazd

Przepisz markę, model i wersję, numer rejestracyjny, VIN, rok produkcji i przebieg. Zaznacz, czy auto jest na gwarancji i czy było serwisowane na częściach oryginalnych; oba fakty uzasadniają części klasy O. Wpisz szacunkową wartość rynkową auta przed szkodą; porównasz z nią sumę kosztorysu w Kroku 7.

Tabela A - części zamienne

Odszkodowanie z OC sprawcy obejmuje części nowe (III CZP 80/11). W każdym wierszu wpisz nazwę części, numer katalogowy, klasę, ilość, cenę jednostkową, wartość i źródło ceny (sklep, dystrybutor, oferta warsztatu). Klasę oznacz literą:

• O - część oryginalna z logo producenta pojazdu,
• Q - część tej samej jakości od producenta dostarczającego ją na pierwszy montaż, ale bez logo,
• P - zamiennik porównywalnej jakości (PC z certyfikatem Centro Zaragoza, PT z certyfikatem Thatcham, PJ rekomendowany przez dystrybutora),
• Z - pozostałe.

Przy klasie O dopisz w źródle uzasadnienie: gwarancję, serwis na oryginałach, brak zamiennika albo zamiennik gorszej jakości. Numery katalogowe porównaj z kalkulacją ubezpieczyciela; jeśli wycenił zamiennik, wpisz numer części oryginalnej z oferty warsztatu. Cenę z dnia sporządzenia kosztorysu sprawdź we własnym źródle.

Tabela B - robocizna blacharsko-mechaniczna

Najpierw wpisz stawki blacharsko-mechaniczną i lakierniczą w zł za roboczogodzinę oraz ich źródło (cennik warsztatu, oferty z rynku lokalnego). Nie przepisuj stawki z kalkulacji ubezpieczyciela. W tabeli wymień element, operację (wymiana, naprawa, demontaż i montaż), czas w godzinach, stawkę i wartość.

Jeśli nie masz oferty warsztatu, czasy operacji przejmij z kalkulacji ubezpieczyciela, bo o normy czasowe spór toczy się rzadko; bez obu dokumentów poproś warsztat o wycenę czasu napraw. Kalkulacja podaje czas w jednostkach czasowych (JC); 1 roboczogodzina to 10 albo 12 JC zależnie od systemu i marki. Przelicznik ustalisz, dzieląc wartość pozycji robocizny przez stawkę za roboczogodzinę i porównując wynik z liczbą JC tej pozycji. Dopisz też operacje pominięte przez ubezpieczyciela, jeśli wynikają z naprawy: demontaż zderzaka i lamp, diagnostykę, kalibrację czujników i geometrię.

Tabela C - lakierowanie

Dla każdego elementu wpisz zakres lakierowania, prace przygotowawcze, czas, robociznę i osobno materiał lakierniczy. Ubezpieczyciel często liczy materiał ryczałtem, więc tak łatwiej to porównać.

Tabela D - koszty dodatkowe

Wpisz holowanie, parking, badanie techniczne po naprawie, koszt opinii rzeczoznawcy i inne wydatki z dokumentem potwierdzającym. Najmu pojazdu zastępczego i utraty wartości handlowej tu nie wpisuj; to osobne roszczenia z własnymi wzorami.

Sekcja E - podsumowanie i VAT

Zaznacz 1 z 3 wariantów VAT: brak prawa do odliczenia (auto prywatne, do sumy netto doliczasz pełny VAT), odliczenie 50% albo 100% (auto firmowe, według rozliczenia pojazdu w firmie). Zsumuj netto z tabel A-D i wpisz korektę o wzrost wartości: domyślnie 0 zł, bo to ubezpieczyciel musiałby udowodnić, że naprawa podniosła wartość auta (Rekomendacja 17.4). Dolicz VAT według wariantu i wpisz kwotę razem cyframi i słownie.

Porównaj sumę z wartością rynkową z Kroku 2. Jeśli przy szkodzie z OC ją przekracza, ubezpieczyciel rozliczy szkodę jako całkowitą i wypłaci wartość auta minus wartość pozostałości, a nie koszt naprawy; przy AC próg szkody całkowitej określają OWU. Sprawdź wtedy, czy każda operacja jest konieczna. Jeśli ubezpieczyciel już uznał szkodę całkowitą, kosztorys pokaże, czy koszt naprawy rzeczywiście przekracza wartość auta; jeśli nie, możesz zakwestionować kwalifikację szkody.

Sekcja F - porównanie z kalkulacją ubezpieczyciela

Sekcję wypełnij, gdy masz już kalkulację ubezpieczyciela; to ona uzasadnia kwotę żądania w odwołaniu. Dla każdej spornej pozycji wpisz kwotę z kalkulacji ubezpieczyciela, kwotę z Twojego kosztorysu, różnicę i uwagę, np. „zamiennik P zamiast O przy aucie na gwarancji” albo „pominięta kalibracja czujnika parkowania”. Samą kwotę żądania liczysz jako sumę „razem” z sekcji E minus kwotę już wypłaconą. Jeśli suma różnic z F nie zgadza się z tą kwotą, sprawdź, czy obie liczysz tak samo (netto albo brutto) i czy nie pominąłeś pozycji, których ubezpieczyciel w ogóle nie ujął.

Oświadczenie, załączniki i podpisy

Zaznacz, czy auto było już naprawiane, i odhacz załączniki, które faktycznie dołączasz. Podpisuje poszkodowany, a po prawej sporządzający (warsztat lub rzeczoznawca stawia pieczątkę). Gdy sporządzasz kosztorys sam, podpisz w obu miejscach.

Co dalej po wypełnieniu?

1. Podpisany kosztorys z załącznikami wyślij do ubezpieczyciela e-mailem na adres do korespondencji albo listem poleconym, podając numer szkody. Jeśli decyzja już zapadła, dołącz go do odwołania (reklamacji) z żądaniem kwoty wyliczonej w Kroku 8. Jeśli decyzji jeszcze nie ma: ubezpieczyciel ma na wypłatę 30 dni od zgłoszenia, a gdy wyjaśnia okoliczności, 14 dni od ich wyjaśnienia, co do zasady nie później niż 90 dni (art. 14 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych). Przepisu o „7 dniach na wycenę” nie ma.
2. Ubezpieczyciel ma 30 dni na odpowiedź na reklamację, w sprawach szczególnie skomplikowanych 60 dni, jeśli wcześniej poinformuje Cię o przyczynie opóźnienia. Musi odnieść się do każdej pozycji, którą kwestionuje (Rekomendacja 15.6). Ogólna odpowiedź „kalkulacja sporządzona w systemie eksperckim” nie spełnia tego wymogu; wskaż to w kolejnym piśmie.
3. Gdy ubezpieczyciel podtrzyma stanowisko, idź do Rzecznika Finansowego. Wniosek o interwencję (bezpłatny) wybierz, gdy ubezpieczyciel nie odniósł się do spornych pozycji albo nie udostępnił kalkulacji; postępowanie polubowne (50 zł), gdy odpowiedział merytorycznie, a spór dotyczy samej kwoty i chcesz spróbować ugody przed pozwem. W ostateczności zostaje pozew, a kosztorys z porównaniem jest wtedy jednym z dowodów w sprawie.
4. Zachowaj kopię kosztorysu oraz oferty i cenniki, bo w sporze pokażesz ceny z dnia sporządzenia.